Een overzichtje Indonesia

Het altijd idyllische Jakarta-centrum


Mijn dagelijkse verblijfplaats; de leeszaal van het archief


De treinreis naar Cirebon afgelopen weekend, hier naast Annabel. In de trein was het Koud!


Het station van Cirebon, geen gezellige stad (lees: deze mensen hadden nog nooit van hun leven een blanke gezien en al helemaal geen vier blanke vrouwen bij elkaar), maar wel weer een mooi avontuur!


De markt van Cirebon

A day in the life of...

Door omstandigheden een tijdje geen nieuws van mijn kant, daarom nu een verzoeknummer: hoe ziet mijn leven hier er uit? Wel, op een doordeweekse dag als volgt:

7.15 wekker
7.25 douche; de deur kan niet op slot en het duurt ca. anderhalf uur voor het water warm wordt, maar verder niks te klagen. Daarna snel pakkie aan, stropdas uitkiezen en de trap afrollen.
8.00 verlaat ik m’n huis op 129th street met Donia, Arthur en Anna, de andere Nederlandse stagiairs die ook in Harlem wonen.
8.15 pakken we de subway richting midtown, die op dit moment vaak zo vol zit dat je je nergens aanvast hoeft te houden om te blijven staan, erg handig als je de Metro (ja, die heb je hier ook, gelukkig zonder Ebru Umar en Victoria Koblenko) of de AM New York wilt lezen. Uitstappen op Grand Central, prachtig station.
8.35 ontbijt halen bij de Deli op de hoek. BLT, bageltje of bakkie fruit; prima.
8.45 beginnen met werk: koffie drinken, ontbijt eten, persoverzicht buitenlandse zaken lezen.
10.00 meestal eerste Veiligheidsraadvergadering, oftewel wachten in de antechambre (zie vorige bericht). Dit kan tussen de 15 minuten en 3 uur duren. Ondertussen stukken lezen en ouwehoeren met andere stagiaires. Als de informatie binnen is doorbellen naar een diplomaat of mail sturen naar Den Haag en de betreffende ambassades.
13.00 lunch: Amish market, Subway, Pizza Rustica, geen problemen hier.
15.00 soms meer VR-vergaderingen, anders Peacebuilding Commissie (incl. videoconferencing met Bujumbura of Freetown). Of geen vergadering, dan allerlei andere klusjes doen.
18.00-19.00 klaar met werk: eten! Elke dag weer een belangrijke keuze. Voorlopige favoriet: soul food! Je moet je hood toch een beetje trouw blijven. Koken is tot nu toe beperkt gebleven tot een Campbell’s soepje met wat overheerlijke crackers. Gelukkig is eten halen of een restaurantje pakken over het algemeen toch goedkoper.
20.00 thuis (of: voetballen op woensdag). Wassen, filmpje kijken, wat al niet.
24.00 tukken

Volgende keer, wellicht, meer over het leven in het weekend! En andere verhalen. Om af te sluiten een quote uit een afgeluisterd telefoongesprek in de metro: ‘You won’t be seein’ my fat ass around yo place no more! That’s how we rollin’ out…’

De stad uit

Na een paar blogvrije weken hier weer een berichtje. Ik ben intussen al redelijk gewend aan mijn leven hier (en nee het voelt niet meer als vakantie). Om 9 uur s ochtends richting het archief en op de hoek van de straat altijd even de motormannetjes gedag zeggen (die hun motor verhuren als vervoersmiddel; efficienter dan de auto) en dan de mensen van het archief: " Selamat pagi miss, how are you today?" Vervolgens inschrijven (elke dag?!) en dan weer aan de stoffige stukken. Ik moet eerlijk bekennen: spannend is het niet, maar ik voel me wel een echte onderzoeker en af en toe vind ik ook wel interessante dingen. Maar toch: de wetenschap gaat het niet worden...Van het weekend gingen we er gelukkig op uit, om even de stad uit te zijn en echt frisse lucht in te ademen. En dat was prettig! Donderdag gingen we al weg vanwege een vrije dag (Chinees Nieuwjaar; ze houden hier erg van feestdagen!) en gingen we richting Bandung. Met z'n 8'en in een auto, comfortabel is anders kan ik je vertellen. Onze twee Indonesische vrienden Iwan en David begeleidden ons en het is erg fijn om met dit soort tripjes een paar locals bij je te hebben! De volgende dag richting de theeplantages en de sawa's waar hoog boven op een afgelegen berg sliepen bij vrienden. Erg leuk om mee te maken! De volgende dag door de sawa's geploeterd, waar een aantal mensen ook flink op hun plaat zijn gegaan, die dijkjes waren ernstig smal. Een stukje omhoog gelopen naar een dorpje in de middle of nowhere en daar het schooltje bezocht. Die kinderen waren nerveus en verlegen! Volgens mij hadden die nog nooit blanken gezien ("Juf, ze hebben zo'n grote neus!") Het zou te veel tekst (en jullie aandachtspanne) kosten om uitgebreid te vertellen wat we allemaal hebben gedaan, maar het was echt heel leuk en heerlijk om even Jakarta uit te zijn! Toch een aantal steekwoorden: vulkaankrater (erg koud en mistig), konijnensate (is weer eens wat anders), botanische tuinen in bogor (erg veel muggen) en asia-africa museum waar ik achter de katheder van Soekarno heb gestaan. (toch nog iets historisch verantwoords). Maar goed, de foto's zeggen meer denk ik :) Van het weekend gaan we Chinees Nieuwjaar vieren bij een of andere bekende actrice hier. We worden overal mee naar toe gesleept en het bevalt me wel want op deze manier maken we veel bijzondere dingen mee!